De manier waarop we naar het verleden kijken is onderhevig aan de tijd. De samenleving waarin wij leven verandert qua samenstelling en de manier waarop we over dingen nadenken. Met die veranderende blik verandert ook onze taal. Wat als we nu eens naar onze maritieme publicaties van de afgelopen twintig jaar kijken? Wat lezen we dan? En hoe zouden we dat tegenwoordig verwoorden? Die vraag hebben wij ons gesteld en in eerste instantie laten uitzoeken door Elke van der Lee, student aan de Reinwardt Academie. Die scriptie was weer de aanzet om het onderzoek wat breder uit te voeren en om tot een handreiking te komen.
Taal kan verbinden én uitsluiten
De Handreiking inclusief taalgebruik & handelen biedt praktische tips en voorbeelden voor inclusief taalgebruik en handelen in de maritieme archeologie. Op deze manier is de handreiking bedoeld als hulpmiddel en inspiratiebron. Taal is een krachtig instrument: het kan zowel verbinding bevorderen als uitsluiting veroorzaken. De keuzes die we maken wanneer we schrijven, worden vaak onbewust beïnvloed door ons eigen verleden en perspectief. Dit kan ervoor zorgen dat we onbedoeld voorbijgaan aan het perspectief van anderen.
Door beter te begrijpen hoe bepaalde woorden door verschillende mensen ervaren worden, kunnen we onze taal inclusiever maken. Inclusiviteit gaat verder dan woorden alleen, het gaat ook over onze gedragingen en houding ten opzichte van anderen, en het creëren van een omgeving waarin iedereen zich veilig voelt om zijn of haar eigen identiteit en standpunt te uiten. Om in de verhalen over het maritieme erfgoed van het Koninkrijk der Nederlanden ruimte te geven aan verschillende perspectieven, is het van belang onze woorden zorgvuldig te kiezen en hun context goed te duiden. Deze handreiking kan hieraan bijdragen. We slaan hiermee bewust een weg in die de samenwerking met anderen makkelijker en gelijkwaardiger moet maken.